Όχι για μένα... Για τα φουκαριάρικα τα παιδιά μου ρε γαμώτο... Κι έχω πολλά... Γύρω στα 300 (κάθε χρονιά διαφορετικά) στο Σχολείο... Τρία (το 'να καλύτερο από τ' άλλο) στο σπίτι...Κι άλλο ένα... Το πιο δύσκολο απ' όλα... Αυτό μέσα μου... Τις νύχτες (κάθε βράδυ το ίδιο, κάθε βράδυ το ίδιο) γκρινιάζει και διαμαρτύρεται και σηκώνεται στα πίσω πόδια σαν απείθαρχο ζωάκι... Κι εγώ παλεύω (κάθε βράδυ το ίδιο, κάθε βράδυ το ίδιο) να το ηρεμήσω με Στίχους και με Μύθους... Με την παραμυθία της Στιχο-Μυθίας... Και πάνω που λέω 'α, δεν γίνεται τίποτα' κι απογοητεύομαι και θέλω να τα παρατήσω... να... ήρθες εσύ... Ήρθες εσύ... Καλώς όρισες... Ευχαριστώ για την ανταπόκριση...

Γιώργος